تاریخ : 21 خرداد 91
نویسنده : موسوی

اما مردم باستان از کجا توانسته‌اند چنین تکنولوژی را ایجاد کنند؟ آیا این واقعا ممکن است که موجودات فضایی روشهای معماری و ابزار آن را فراهم کرده باشند؟

Michael Dunn
من وقتی این بلوکها را دیدم، واقعا فکر نمیکردم که بریده شده باشند. اولین چیزی که در واقع به ذهنم رسید، این بود که اینها بسیار شبیه به بافت بلوکی سیستم «فرنک لوید رایت» است که در ساخت بناها در کلیفرنیا در اوایل 1920 استفاده کرد. آنچه که او انجام داد این بود که بتن را در قالب ریخت.

Giorgio A. Tsoukalos
در حقیقت افسانه‌های کهن «اینکاها» میگوید که آنها قادر به نرم کردن سنگ بوده‌اند. در «ساکسای هُوامان»  برای مثال ما این بلوکهای سنگی غول‌پیکر را داریم (تصویر 126). دیوارهای سنگی غول‌پیکر که به نظر میرسد ذوب شده‌اند، در جای خود قرار گرفته‌اند و سپس سنگ دوباره سفت شده است (تصویر 127 و 128).

چند صد مایلی شمال «پوما پونکو» منطقه «ماچو پیچو» در بالای رشته کوههای «آند» در پرو قرار گرفته است (تصویر 129). ساخته شده توسط «اینکاها» در قرن پانزدهم. این قلعه سنگی پس از یک صد سال، ناگهان متروکه شد. «ماچو پیچو» نیز همانند «پوما پونکو» نشانه‌هایی از شواهد معماری و امکان سنگهای قالبی دارد (تصویر 130 تا 132).

Michael Dunn
من نمیتوانم کمکی کنم اما نظرم این است که هر کسی که پشت این ماجرا بوده است از اول تا به آخر فکر آن را کرده است. آنها سنگها را حفاری نکردند که بعد گفته باشند حالا چطور باید اینها را جابجا کنیم؟ آنها از همان اول تا به انتهای کار میدانسته‌اند که چه کارهایی باید انجام شود. با هر تکنیک و یا تکنولوژی که به کار برده‌اند، این برایشان مسئله مهمی نبوده است. در این صنعت امروزه نوعی قانون وجود دارد که میگوید: «هر قدر میتوانی ساده‌اش کن».

بر اساس تجربه، «مایک دان» بر این باور است که ساده‌ترین راه برای ساخت دیوارهای محکم «ماچو پیچو» میتوانسته حمل صخره‌های کوچک به منطقه و ذوب کردن آنها و نیز، استفاده از قالب، برای اندازه و شکل مطلوب بوده باشد (تصویر 133).

 تصویر 126
 تصویر 127
 تصویر 128
 تصویر 129
 تصویر 130
 تصویر 131
 تصویر 132
 تصویر 133

این میتوانسته بسیاری از مشکلات ساخت این دیوار را حل کند. اول از همه، شما شکل مورد نظر را دارید؛ همه در یک اندازه. پس میتوانید تضمین کنید که کاملا به هم چفت میشوند، که اگر صنعتگرانی متفاوت آنها را بریده باشند، چنین نخواهد بود (تصویر 134 تا 137).

Roger Hopkins
ذوب کردن سنگها و ریختن آنها در جای خود حرارتی غیر قابل تصور نیاز دارد؛ تنها برای ذوب سنگ، من یک مشعل ذوب سنگ دارم که گاهی برای شکل دادن به گرانیت از آن استفاده میکنم و باید بگویم که حرارتی بالغ بر سه هزار درجه تولید میکند. سه هزار درجه! این حرارت بسیار بالاییست.

Michael Dunn
وقتی بر میگردیم به زمان باستان و تکنولوژی را می‌بینیم که آنها در واقع نباید میداشته‌اند، تنها دو امکان باقی می ماند: یا خدا این کار را انجام داده، که ما واقعا هیچ فکر نمیکنیم این اتفاق افتاده باشد، و یا اینکه نوعی تمدن پیشرفته از سیاره‌ای دیگر آمده و به آنها نشان داده که چگونه آن را انجام دهند. بعد هم وسایل و ابزار خود را برداشته و رفته‌اند (تصویر 138  و 139).

 تصویر 134
 تصویر 135
 تصویر 136
 تصویر 137
 تصویر 138
 تصویر 139

Giorgio A. Tsoukalos
در پشت این ماجرا این مطلب نهفته که هیچ یک از این بناهای تاریخی به وسیله موجودات فضایی ساخته و پرداخته نشده‌اند. این ما بوده‌ایم،«انسانها» که آن را با «تکنولوژی موجودات فضایی» ساخته‌ایم.

Roger Hopkins
این کاملا امکان‌پذیر است که کسانی به اینجا آمده و بسیاری از امور را راهبری میکرده‌اند و میخواسته‌اند نوعی رد پا از خود به جا بگذارند. منظورم این است که، اگر شما بخواهید اثری دائمی از خود به جا بگذارید تنها راه ممکن در این کار، ثبت آن در سنگ است (تصویر 140 و 141).

 تصویر 140
 تصویر 141

اما اگر موجوداتی پیشرفته از سیاره‌ای دیگر حقیقتا تکنولوژی خود را به زمین آورده باشند، آیا این فضانوردان دوران باستان هیچیک از ابزارهای خود را پشت سر خود جا گذاشته‌اند؟ (تصویر 142 تا 145)

 تصویر 142
 تصویر 143
 تصویر 144
 تصویر 145

روش استفاده شده در ساخت مجموعه عظیم سنگی مثل «پوما پونکو» و «اهرام مصر» یک معما بر جا میگذارد. اما ابزارهای به کار رفته در ساخت آنها چطور؟ آنها کجا هستند؟ و آیا این امکان هست که آنها رد پایی از چگونگی خلق این بناهای عظیم به جا گذاشته باشند؟

Roger Hopkins
بسیاری از معمای معماریهای کهن در زمانی به انجام رسیده است که هیچ فلزی به نام استیل وجود نداشته، آنها سرب در اختیار داشتند که بله، میتوانسته‌اند آنرا با کوبیدن، سخت کنند. اما هنوز هم نمیتوانسته‌اند یک ترک هم در سنگهایی مثل بازالت و گرانیت ایجاد کنند. پس ناچار بوده‌اند از مقدار بسیار بیشتری تکنیک پر زحمت استفاده کنند، یا اینکه نوعی تکنولوژی پیشرفته داشته باشند که از من پنهان است. من که چهل سال است در این رشته هستم!

Christopher Dunn
ابزارها و ماشینها باید در این امر، همسان باشند. برای ساختن اهرام، هنر رساندن این مجسمه‌ها به بالاترین حد ظرافت، هنر ظرافت مدرن در چهارگوشه‌های سنگی که امروز تنها میتوانید آن را در آزمایشگاههای فنی ایجاد کنید. و سوال بزرگ اینکه ابزارها کجا هستند؟ (تصویر 146 و 147)

در اواخر قرن نوزدهم، باستانشناس انگلیسی «سر فلیندرز پتری» محقق مصر شناس (تصویر 148) به جستجو، نه برای بزرگترین اشیا بلکه کوچکترین آنها پرداخت (تصویر 149).

 تصویر 146
 تصویر 147
 تصویر 148
 تصویر 149

Debbie Challis, PH.D
«پتری» کاملا شگفت زده شد. با دیدن امکانات تکنولوژی مصری در ابتدای تاریخ به طور اخص او مرتبا به دنبال این بود که آنها چگونه کار میکرده‌اند. چگونه کارشان را توسعه داده‌اند و به طور خلاصه چگونه ابزارشان را بی‌نقص کرده‌اند.



صفحه قبل  ادامه مطلب در صفحه بعد  صفحه بعد







ads



موضوعات مرتبط: بیگانگان باستانی: فصل 1 - قسمت 1 ,
 

 


آخرین مطالب
:: هیتلر خودکشی نکرد (لینک اسناد سازمان سیا در کانال آپارات موجود است)
|ویدیوها|