تاریخ : 2 تیر 91
نویسنده : موسوی

Dan Simplicio
این یکی که اینجاست جالب است؛ میتوانم بگویم که در قرن گذشته ایجاد شده اما از این طراحی میتوان ترکیب ستاره‌ها را دید (تصویر 119). نقشهای الهی در اغلب دوره‌ها و در بسیاری از سنگ نوشته‌های فرهنگی ما نقش بسته است و این یکی از آنهاست که ستاره‌ای را نشان میدهد. میتواند یک «ابر اختر» متعلق به «سحابی خرچنگ» باشد.

Clifford Mahooty
اساطیر «زونی»ها، در دعاها، آداب و تشریفات مذهبی، در باره کسانی به عنوان موجودات آسمانی صحبت میشود که به اینجا آمدند و به ما گفتند چگونه زندگی کنیم. اگر به اکثر ترانه‌ها و دعاها و مناجاتهای مذهبی ما گوش کنید، این چیزیست که در همه آنها شنیده میشود. در باره فضا صحبت میکنند. در باره آن بالا در درون کهکشانی صحبت میکنند که از آنجا آمده‌اند و آن را اینجا بر روی دیوار صخره نقش کرده‌اند. اما معنای واقعی آن پیچیده‌تر از این است.

گفته شده که این نقشها در حدود هزار و دویست سال پیش از میلاد مسیح ایجاد شده (تصویر 120)، با این حال به نظر میرسد که فضانوردان و وسایل نقلیه آنها را به تصویر میکشند (تصویر 121).

Dan Simplicio
اگر یک کمی به عقب برگردید، اینجا میبینید که یک نقش دیگری هست، چشم، چشم دارد (تصویر 122). چیزی به طرف پایین می‌آید، مثل یک بینی، بله مثل یک بینی که کمی از بین رفته.

Clifford Mahooty
من فکر میکنم این روش مردم باستان بوده که چیزی را دیده‌اند و تا آنجا که میتوانسته‌اند، توصیفش کرده و اینجا گذاشته‌اند. البته این همان چیزی نیست که آنها دیده‌اند اما بهترین کاری بوده که از آنها بر می‌آمده برای نشان دادن چیزی که دیده‌اند.

David Childress
با همه حکاکیها و چیزهایی از این دست، همه چیز بستگی به تفاسیر ما دارد. گاهی تنها مردم‌فریبی است، اما گاهی اوقات کاملا شرح و نقش یک جور «خدا» از فضا هستند. یکجور فضانورد؛ و وقتی بیشتر بررسی میکنید، و مثلا همین قبیله «زونی» را فرض کنیم، به شما میگویند که این حکاکیها چه هستند. حتی خود «زونی»ها هم آنها را «انسانهای فضایی» مینامند (تصویر 123 تا 126).

 تصویر 119

 تصویر 120

 تصویر 121

 تصویر 122

 تصویر 123

 تصویر 124

 تصویر 125

 تصویر 126


Clifford Mahooty
این یکی به نظر میرسد که دو پا دارد که اینجا هست (تصویر 127). بدنش نوعی فرم لوزی مانند است. احتمالا سر هم داشته اما در اینجا شکسته شده. خوب، این شکلی کاملا متفاوت از انسان است. امروز به طور معمول اینها را «یو اف او» مینامند. اما در بین ما «زونی»ها ما همیشه فکر میکردیم که آنها محافظانی از دنیای بالا هستند که به معنای فضاست، یعنی آسمانیها. موجوداتی که منشاء فرازمینی دارند و این همچنان تا به امروز، هنوز هم در اساطیر و آداب مذهبی ما وجود دارد.

مثل اغلب قبایل بومی، «زونی»ها هم آسمانیها را «کاچینا» مینامند. بر اساس قصه‌های خلقت «زونی»، خدایان «کاچینا» از بهشت فرود آمدند تا «زونی»ها را از دروازه ویژه به زمین برسانند.

Clifford Mahooty
«سی پا پو» مدخل آسمان چهارم است، یا دنیای زیر زمین و نشانگر آنست که «کاچینا»ها از کجا رفت و آمد میکنند. براساس اسطوره‌شناسی «زونی»ها از دنیای چهارم به جهان نور آمدند، که همانجاییست که ما امروز هستیم، توسط کسانی که من آنرا موجودات فضایی تفسیر میکنم. از جهانی دیگر.

هر سال، «زونی»ها فستیوالی برگزار میکنند در بزرگذاشتی که معروف به فستیوال «شالاکو» است (تصویر 128). به شیوه سنتی لباس میپوشند که بیانگر «کاچینا» است. این سرخپوستان رسیدن خدایان به زمین را جشن میگیرند.

David Childress
این یک مجسمه خدای «کاچینا» است (تصویر 129) و این آقایان نوعی «خدا» هستند که از آسمان آمده‌اند و کلاهخودهای عجیبی به سر دارند (تصویر 130).

Giorgio A. Tsoukalos
این یکی، یک کلاهخود به جای سر دارد (تصویر 131) و اگر به همه بدنش نگاه کنید انگار که چیزی مثل یک لباس به تنش هست. این یکی هم یک کلاهخود لبه‌دار دارد (تصویر 132).

David Childress
برای قبیله‌های سرخپوستی، مثل «زونی»ها، اینها خدایان آسمانی هستند که هر سال جشن مخصوص دارند. مردم این لباسهای مخصوص و ماسکها را به تن میکنند و ورود خدایان را تکرار میکنند. آنها واقعا شبیه فضانوردان باستانی هستند (تصویر 133 و 134).

 تصویر 127

 تصویر 128

 تصویر 129

 تصویر 130

 تصویر 131

 تصویر 132

 تصویر 133

 تصویر 134


Bill Birnes, PH.D
اگر به اشعار و افسانه‌ها و قصه‌های قبایل بومی جنوب غرب آمریکا نگاهی بیندازید، میبینید که شرحیات آسمانیها هستند (تصویر 135). آسمانیها به زمین آمدند و زمین را بذرپاشی کردند و آنها با کشتیهای پرنده آمدند. اگر شما با بزرگان قبیله صحبت کنید آنها به شما میگویند که بسیاری از ما به وجود موجودات فضایی باور داریم.

Thomas O. Mills
اینها سنتهای بینهایت قدیمی هستند که طی قرنها، قبیله به قبیله، خانواده به خانواده، نفر به نفر، منتقل شده و این یک شیوه سینه به سینه است. بومیها کلام نوشتاری نداشته‌اند. آنها کلام گفتاری داشته‌اند و به شکل سنتی، شیوه کلام گفتاری هنوز هم شیواترین ترکیب زندگی روزمره آنهاست و نیز توانایی آنهاست برای انتقال حقایق.

Dan Simplicio
به خاطرم هست که پدربزرگم در باره هواپیمایی میگفت که در حال پرواز به یک قله خاکی در شرق همینجا برخورد کرد. هیچ تفسیری از اینکه هواپیما چیست، وجود نداشته، پس نزدیکترین چیزی که میتوانستند تفسیر کنند، از چیزی که میتوانسته پرواز کند، پرنده بوده، و یا «کاچینا»ی ماسک‌دار رقصنده.

Clifford Mahooty
ما مردمی بسیار بسیار خرافاتی هستیم. در تاریخ «زونی»، آنها (غریبه‌های فضایی) همیشه حضور دارند (تصویر 136). حتی همینجا و در همینجا که ما نشسته‌ایم و فقط ما قادر به دیدن آنها نیستیم. آنها در فرکانس متفاوتی هستند و بسیار بسیار مقدس و بسیار بسیار اسرار آمیزند. آنها یک جایی همین دور و بر هستند.

برای آنها که باور دارند که فضانوردان باستانی، هزاران سال پیش به زمین آمده‌اند، کنده‌کاریهای ماقبل تاریخ، سرنخهای زیا