تاریخ : 13 تیر 91
نویسنده : موسوی

Thomas E. Bullard, PH.D
بسیاری از حکایات اسطوره‌ای در بسیاری از تمدنها وجود دارد، که شامل آن دسته باورهایی است که در آنها خدایان، در یک زمانی به زمین آمده‌اند (تصویر 181). یکی از تعابیر آن، این است که اینها توصیفاتی دقیق است از میهمانانی از فضا؛ نه «خدایان»؛ اما نوعی موجود با تکنولوژی پیشرفته که در زمانهای گذشته به زمین آمده‌اند و یا انسان را پدید آورده‌اند و یا فرهنگ و تمدن را به زمین داده‌اند (تصویر 182 تا 185) و بعد هم به دلایلی، از اینجا رفته‌اند. به نوعی به دلیل نقض پیمانی بین انسان و خدایان.

در مورد تمدنهای موفق «ازتکها» و «ماینها»  مزو امریکن در 1500 پس از میلاد، همه ناپدید شده‌اند (تصویر 186 و 187). اما چرا؟ آیا نوعی بلای طبیعی شکل گرفته است؟ یا توضیح دیگری در این باره وجود دارد؟ (تصویر 188 تا 190)

 تصویر 181

 تصویر 182

 تصویر 183

 تصویر 184

 تصویر 185

 تصویر 186

 تصویر 187

 تصویر 188

 تصویر 189

 تصویر 190


David Childress
در یک زمانی، همه این تمدن، در پی یک تحول بزرگ، متلاشی شده و دنیایی که آنها میشناخته‌اند، به پایان رسیده. موجهای عظیم قاره‌ها را شسته، همه نقاط زمین زیر آب رفته. بناهای سنگی عظیم هم که در آن زمان همچنان در حال ساخت بوده، کاملا متوقف شده (تصویر 191). و این چیزیست که ما در نقاط معینی میتوانیم ببینیم؛ مثل «پرو» که بلوکهای عظیم گرانیت از معدن خارج شده بودند و به جایی که باید حمل شده‌اند، اما ناگهان به یک ایست کاملا رسیده‌اند (تصویر 192 و 193).

نزدیک به 3000 سال، تمدن «مایا» در مرکز آمریکا رونق داشت (تصویر 194 و 195). در کنار بسیاری از دستاوردهای دیگر، مایاهای باستان تقویم بسیار پیچیده و دقیقی را طراحی کردند (تصویر 196). بر اساس نظر محققان برجسته، این تقویم از 11 آگست 3114 پیش از میلاد مسیح آغاز شده است. اولین دوره این تقویم، حدود 5000 سال پس از آن به پایان میرسد. در 21 دسامبر 2012. اما چرا؟ آیا «مایاها» (تصویر 197) در باره آینده انسان میدانسته‌اند؟ (تصویر 198) چیزی که ما فراموش کرده‌ایم، یا ترجیحا، نادیده گرفته‌ایم؟

 تصویر 191

 تصویر 192

 تصویر 193

 تصویر 194

 تصویر 195

 تصویر 196

 تصویر 197

 تصویر 198


David Childress
هیجان زیادی در حال حاضر، در باره تقویم «مایاها» که در سال 2012 پایان میپذیرد وجود دارد، که اگر چنین فاجعه‌ای، و یا چنین تغییر بزرگی در زمین رخ دهد، کاملا ناگهانی اتفاق خواهد افتاد. بنابراین ایده مردم باستان، مثل «مایاها» میگوید که به نوعی آنها با این موارد آشنا بوده‌اند و دانش اینگونه دوره‌های کهکشانی را داشته‌اند که به طور آشکاری، به یک ویرانی و تغییر کلی در زمین منجر میشود. این یک دانش فوق پیشرفته است که ما انتظار نداریم آنها واجد آن بوده باشند. اینها از کجا میتوانسته‌اند چنین علمی را به دست آورده باشند؟ ناچارا به این فکر خواهید کرد که این دانش از موجوداتی فرازمینی حاصل شده باشد.

اگر ما ایده اینکه موجودات بیگانه تقویم «مایایی» را به عنوان نوعی وسیله هشدار، از خود به جا گذاشته‌اند بپذیریم، آیا ممکن است ابزار فضاشناسی دیگری نیز اینجا در زمین باقی گذاشته باشند؟ و اگر چنین است، چرا برای تمدنهای باستان اهمیت داشته است که ستاره‌ها را رصد کنند؟ (تصویر 199 و 200)
ستاره‌ها. از آغاز زمان، انسان همواره خیره به آسمان بر جای مانده است. ستاره‌ها، به افسانه بدل شدند (تصویر 201)، خانه خدایان (تصویر 202)، و گاهی حتی، مکان استراحت انسان. پس هیچ جای تعجب نیست که انسان باستان، یادبودهایی را بنا کرده باشد و به این اشکال روحانی هدیه کرده باشد (تصویر 203).

Robert M. Schoch, PH.D
وقتی ما به بناهای باستانی در سراسر دنیا نگاه میکنیم، این بناهای عصر حجری، متوجه میشویم که بسیاری از آنها به شیوه‌ای نجومی، ردیف شده‌اند؛ (تصویر 204) نسبت به خورشید، نسبت به ستاره‌های دیگر؛ مثالهایی بیشمار میتواند در این ردیف قرار بگیرد. مثلا «استون هنج» (تصویر 205) اساسا یک مشاهده‌گر نجومی باستانیست. حدس میزنیم که احتمالا مورد استفاده تشریفات خاص بوده (تصویر 206). ممکن است که موارد استفاده مذهبی داشته است. اما کاملا روشن است که درعین حال کاربردی در مشاهدات نجومی هم داشته است.

Sara Seager, PH.D
تعجبی ندارد اگر وجود «استون هنج»، اهرام، و یا احتمالا «خطوط نزکا» بوده  که مردم باستان، میتوانسته‌اند اتفاقاتی که در شرف انجام در آسمان بوده را بفهمند، و اینکه بدانند چه زمانی اتفاق می‌افتند.

اما چرا انسان عصر حجر، اینهمه به آسمان وابسته بود؟ و چرا آنها بناهای سنگی و معابدی را بنا کردند تا قادر به رصد حرکت ستاره‌ها باشند؟ آیا تنها به این دلیل که کشاورزان بهترین زمان برای کاشت و برداشت را بدانند؟ یا دلیل دیگری احتمالا محکمتر از این وجود داشته است؟ آیا همانطور که عده‌ای به آن معتقدند، این بناها نوعی سیستم جهت‌یاب  جی پی اس برای فضاییها بوده‌اند؟ (تصویر 207)

 تصویر 199

 تصویر 200

 تصویر 201

 تصویر 202

 تصویر 203

 تصویر 204

 تصویر 205

 تصویر 206

 تصویر 207

 تصویر 208


«نابتا پلایا»، مصر (تصویر 208). واقع در 500 مایلی جنوب قاهره و در صحرای حبشی مصر، یکی از کهنترین دشتهای نجومی اکتشافی  قرار دارد. در 1974، «فرد وندورف» باستانشناس، تقریبا متوجه آن نشد (تصویر 209)، پیش از اینکه متوجه سنگ کوچکی در کنار صخره‌های نوک تیز آن شود (تصویر 210 و 211).

Robert Bauval
این دشت بسیار عجیب است. فرم عجیب سنگها، دایره‌ها و ردیف قرار گرفتن سنگها. ردیفی غریب از گلوله‌ها و صخره‌ها و چیزهای دیگر.

کاوشهای بعدی، معین کرد که این سیستم، متعلق به حدود 5000 سال پیش از میلاد است که آنرا هزار سال قدیمیتر از مشابه آن، یعنی «استون هنج» میکند (تصویر 212 و 213).

Robert Bauval
وقتی یک ستاره‌شناس به منطقه آمد، متوجه شد که اینجا یک منطقه برگزاری جشن  است که بسیار نجومی بوده (تصویر 214 و 215). نکته فریبنده این دشت آنکه، نشان میدهد آنها ستاره‌ها را در هزاران سال پیش رصد میکرده‌اند و برای رصد ستاره‌ها در آن زمان، باید اطلاعاتی در زمینه تغییر جهت محور سیارات میداشته‌اند، و این به معنای آن است که آنها منجم بوده‌اند، منجمین باستان. آنها ستاره‌شناسانی بسیار پیشرفته بوده‌اند.

آیا مردمی که «نابتا پلایا» (تصویر 216) را 7000 سال پیش ساخته‌اند میتوانسته‌اند درک کاملی از فیزیک و نجوم داشته باشند؟ (تصویر 217) چیزی که قابل رقابت با ما باشد و یا حتی برتر از ما؟ و چرا آنها «اوریون» (منظومه شکارچی) و «سایروس» (ستاره شباهنگ) را رصد میکرده‌اند؟ (تصویر 218)

 تصویر 209

 تصویر 210

 تصویر 211

 تصویر 212

 تصویر 213

 تصویر 214

 تصویر 215

 تصویر 216

 تصویر 217

 تصویر 218


 

صفحه قبل  ادامه مطلب در صفحه بعد  صفحه بعد







ads



موضوعات مرتبط: بیگانگان باستانی: فصل 1 - قسمت 3 ,
 

 


آخرین مطالب
:: هیتلر خودکشی نکرد (لینک اسناد سازمان سیا در کانال آپارات موجود است)
|ویدیوها|